Oturmuşuz yemek masasına
Cemil cümlesi masada
Sorsan maaile masada
Derin bir cümle geçiyor, aklımdan
Yarın huzurda kalabilecek miyim?
Derin bir düşünce geçiyor, yine aklımdan
İrkilip sarılıyorum kaşığa
Soruyorum kendime
Bu masada kimi tanıyorum diye
Bilmem ki, hangisi tanıdık
Tanışsak desem
Bunca sene neredeydin, derler adama
Kimi tanıyor kime uzaktım
Bilmiyorum anlamıyorum
İşi gücü çocukluk olanı tanımam
Bir tanesi bir derdimi söylesin
İkna olurum, kendi kendime
lakin tek yaramı, masaya meze yapan
dalga geçmeyi şaka zanneden güruh
bana değil haneme uzak kalsın
Bir dakika
Hanem mi dedim
Peki benim hanem nerede
evet belkemik soru buydu ya
Bir hanem yok
İşte derdim bu
Tek kalsam dert olmaz bana
Yalnızlık deva olur, bana da
Kalabalık gürültüsünden
Başağrısı çekilmez oldu
Birbirini anlamayan insanlar
Bir arada birbirine gülümser
Şakalaşır ve sohbet mi eder,
Yoksa eder gibi mi yapar?
Yapay mutluluklar ne kadar sürer
Var mı son kullanma tarihi
Bu masa saf huzuru birgün bulur mu?
Ama çok yüklendim sanki kendime
Neden böyle düşündüm ki, şimdi
Sebep var mı buna?
Üstelik bu masa da
Neden karıştırdım ki şimdi
Bu meseleyi ne gerek vardı
Ortalığı kokutmanın
Osman da yine derin derin sorular
Herşeyi yarına bıraktım
Çözülen birşey yok
Ama bu soruların eziyeti çok
Düşünmeye başlayınca
Akılım oyun mu ediyor
Yoksa gerçekler mi dökülüyor
Bir akıl var, değirmen gibi çalışır
Baş edemediği dertler için
Başka sorunlar arıyor
Ama işte masa işte sorun
Kim bilir belki de
Baş edebileceğim
Bir sorun arıyorum kendime
Üstelik bu maskeli mutlu masada
Birazdan perde kapanır
Yüzler yine düşer
İki gün sonra
Birbirlerinin ayıplarını
Başkalarına konuşurlar mı?
Bu gıybet sonra hicap verir mi?
Şimdi bunu yazdık diye de
Sitem yemek var
O bu yemek kadar lezzetli değil ama
Kaldı ki cehennemde yanmadan önce
Son çıkış bu ama
Bunu anlayacaklar mı sanmam
Söyle bakalım
Bu huzur bu masadan sonra
Yoz olup gider mi?

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Bu yayınımızı nasıl buldunuz? Bize yayını okuduktan sonraki duygularınızdan bahsedin. Bizi bundan mahrum etmeyin