Evet bir korku var, düşümde
Bir avluda bir eza var
Ama avlunun girişi yok
Ama avlunun her yanı duvar
Merak hep ön safta
Neden bu bağırış haykırış? diye
Avluya girmek için parçalanıyorum
Kuşlar uçuşuyor, üstüm sıra
Avluda bir sessizlik oldu
Bir elinde tırpan, bir adam var
Çok uzun boylu
O tırpan ot için değil, belli ki
Can almış Allah'ın yaveri
Peki kimin canı diyorum
Canımdan can kopuyor
Nefesim daralıyor
Koca dünyaya sığmıyorum, artık
Bir avlu beni neden yorar? Böylesine
Ahdim vardı
Bu memelekete hayır getirmek için
Ama insanlar buna engel oldu
Bundan sonra iyi yürekler çıkar
Dostlarım yarenlerim
Kollarımdan tutar, omuz verirler mi?
Bilinmez ama
Bu dünya yalan dünya
İnsanlarıysa tıpkı onun gibi, dönek
Ve bunda hiçbir hayır yok
Yalnızlık bir Allah'a mahsustu
Bir de Allah'ın yolunda olana
Marifet hayat düzüp
Bir hikayeyi benimsemek değildi
Marifet hikâyeye YÖN VERMEKTİ
Derken avluya bir kapı açıldı
'Nasıl oldu?' demeye kalmadı
Bir ses geldi, 'İçeri gir' diye
Girdim, avluda kimse yoktu
Yürüyorum ama
Nefes almaya doyamıyorum
Bir ölüm kokusu var, avluda
Korku ise ensemde
O tırpanlı adam, avlunun girişinde
Avluda ise musalla taşı var
Musalla taşında biri yatıyor
Yaklaştıkça yüreğim zorlanıyor
Nefes almak bile işkence, burada
Neden herşey zor, bu kadar?
Hiç mi kolay birşey yaşamaz, bu kul ?
Belli ki kullukta benim işim, değil
Bu kadar iman bu yüce gönüllülük
Bu kadar ihlâslı olmak
Mütevazılık sökmüyor, artık
Bugüne dek benden daha
Müslüman birini görmedim
Söz görünce söylerim
Ama bu kadar melanet fazla değil mi?
Ey! Merhameti bol, Rabbim
Bir elde atsan, bu yarenine
Seni taşırken senin yolunu izlerken
Bu sıkıntılar neden bu denli çetin?
Ölümden korkum yok
Ama ya hedeflerim olmazsa
Ya iz birakamazsam, bu hayatta
Ya adım sanim unutulursa,
Diye korkuyorum
Aksi halde, zaten bırak
Toprak şenlensin
Ama emek vermediğim, bir toprak
Asla bana mezar olamaz
O topraktı, ama hakkı vardı
O topraktı ama türlü derdi vardı
o topraktı, ama hükmü vardı
İnsan besliyor, büyütüyor
Bir zamanlar Adem'e, güruh oldu
Bugün ademoğlunu bağrına basıyor
Çok cenaze gördüm ama bu,
Bu başka
Vardım, musalla taşına
Dilim tutuldu, aklım gitti
Gözlerim, göz değil artık
Gördüğüm şey ne ola ki
Musalla da kim yatar sanırsın?
Ana mı, baba mı, kardeş mi,
Yarenin mi, dostun mu
Sevmediğin biri mi, yoksa
Hayır! Hiçbiri değil
Orada yatan...
Orada yatan, benim ben
Bir tırpanlı adama bakıyorum
Bir de avludaki aynaya
Öldüm mü acep? diye
Kendimi yokladım, dokundum
Sonra musalla taşında yatan vücuduma
Buz tutmuş bir beden
Dizlerimin bağı çözüldü,
Çöktüm musalla taşının kenarına
Ne oldu şimdi bitti mi, bu hikaye?
Bitsin zaten birşey olacağı yoktu
Bitsin zaten gaye, amaç
Herşeyime engel olan
Bir sürü sepeti boş insan
İnsan diyorum da
Ben onlara insanlığı anlattım
Ama onlar bana zalim olmayı anlattı
Tut pederden dış kapının mandalına dek
İnsan kuru bir nefesti
O kuru nefes olmayınca, o da yok
Can uçup gidecek
Kalan sadece toprak olacak
Ne oldu şimdi diyeceğim?
Baktım tırpanlı adama
İşaret ediyor, bana
Yutkundum bir an
Ne o komik mi geldi?
Ben neler çekiyorum burada
Ama insan önemli
Musalla taşını gösteriyor
Bir an yutkundum ve
Kalktım birden ayağa
Tekrar dokundum
Musalla taşında yatan guruhuma
O da ne, gözler birden açıldı
Şaka mı bu? Ürktüm birden
Tırpanlı adam yaklaştı
Ne demek bu? dedim
Musalla da yatan başladı, dökülmeye
Ne sandın öldün, öyle mi
Ama evet öldün
Hevesin, sevincin, inancın
Tüm duyguların
Şimdi sıra, vicdanında
Merhamet duygunda
Bir amacın varsa
Aklın sadece sana yoldaş olacak
Hüznünü de öldürüp gömeceksin
Öyle kenarda ağlayıp kalmak
Yok öyle öldür ve bu avluya göm
Bütün hislerini bütün kederini
Yoksa sana kimse yardım edemez
Yazdığın her şiiri tek tek düşün
Onların ulaşmadığı yerler var
Emek verdin, bir meslek edindin
Ama elinde sifirlasin
Hayır belki sıfırda değilsin ama
Bugün öyle biliniyor
Bugün kalksan heryer aydınlanacak
Bunu biliyorsun ve bundan eminsin
Herşeyi yoluna koyacak
Herşeyle alakadar olacaksın
Ama tek bir sınırı insan olacak
Şimdi al şu tırpanı
Ve biç bu yaban otu
Daha fazla yaban otu sarmadan
Hallet bu kargaşayı
Ben senin dertlerin
Ve beni şimdi yok et
Yarına bırakma ki
Yığınların olmasın
Bırakırsan onlar sana mâni olacak
Şimdi durmak büyük hata
Baktım tırpanlı adama
Baktım tırpana
Tereddüt ettim, başta
Benim mayam bozuk değil
Ama ortamın kötü, sadece
Bir yerimi bulsam
Bu da olacak gibi değil
Zamanın kısa, dedi
Beni biçmezsen, ben seni yutacağım
Bakıyor geriliyorum
Sonra o ağzını açıp geriyor
O kadar açıldı ki, ağzı
Bu güruh ne yese doymaz deyip
Sarıldım tırpana
Bir değil, iki değil, üç değil, dört, beş
Durmuyor, duramıyorum
O esnada musalla taşı da gitti
Tırpan bende adam ortada yok
Avluda ölü de yok
Bir top düşüyor sonra peşinden
Bir çocuk koşuyor
Ayağını kaldırıp
Kendinden büyük bir topun
Üstüne koymaya çalışıyor
Şimdi tırpan da yok
Duvarlar renklenmiş
Evet, mavi renki severim de
Bu çok mu açık oldu, sanki
Avluda şimdi kahkaha var
Ama kim güldü bilmiyorum
Dedim ya, nefis bir tane
Ama insan da türlü duygu var
İnsan herşeyle sınanıyor
Herkes, birşey kapma peşinde
Ama ben herkes iyi olsun da
Herkes ise kendine müslüman
Kimse kimsenin iyi olmasını istemez
Ama ben kimse değilim
Fıtratımdan, vazgeçmem
Ama hedefimde sapmaz
Yoldaş olana yol olurum
Uğraş olana sür-geç olurum
Çaresize çare olurum
Ama artık önce akıl olacak
Ve önce can,
Sonra canan olacak

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Bu yayınımızı nasıl buldunuz? Bize yayını okuduktan sonraki duygularınızdan bahsedin. Bizi bundan mahrum etmeyin