Öne Çıkan Yayın

YÜZNUMARALI ADAM

Daha 14 yıl önce çekip gitmiştin, Bu dünyadan  Bir kalp kriziydi ayıran, seni bizden Nice anılar bıraktın, bizlere

28 Ağustos 2026 Cuma

AVLU




Evet bir korku var, düşümde
Bir avluda bir eza var
Ama avlunun girişi yok

Avludan sesler geliyor
Ama avlunun her yanı duvar

Merak hep ön safta
Neden bu bağırış haykırış? diye
Avluya girmek için parçalanıyorum


Kuşlar uçuşuyor, üstüm sıra
Avluda bir sessizlik oldu

Bir elinde tırpan, bir adam var
Çok uzun boylu

O tırpan ot için değil, belli ki
Can almış Allah'ın yaveri

Peki kimin canı diyorum
Canımdan can kopuyor


Nefesim daralıyor
Koca dünyaya sığmıyorum, artık
Bir avlu beni neden yorar? Böylesine

Ahdim vardı
Bu memelekete hayır getirmek için
Ama insanlar buna engel oldu

Bundan sonra iyi yürekler çıkar
Dostlarım yarenlerim

Kollarımdan tutar, omuz verirler mi?

Bilinmez ama
Bu dünya yalan dünya
İnsanlarıysa tıpkı onun gibi, dönek

Ve bunda hiçbir hayır yok


Yalnızlık bir Allah'a mahsustu
Bir de Allah'ın yolunda olana

Marifet hayat düzüp
Bir hikayeyi benimsemek değildi

Marifet hikâyeye YÖN VERMEKTİ


Derken avluya bir kapı açıldı
'Nasıl oldu?' demeye kalmadı
Bir ses geldi, 'İçeri gir' diye

Girdim, avluda kimse yoktu
Yürüyorum ama
Nefes almaya doyamıyorum

Bir ölüm kokusu var, avluda
Korku ise ensemde

O tırpanlı adam, avlunun girişinde
Avluda ise musalla taşı var


Musalla taşında biri yatıyor
Yaklaştıkça yüreğim zorlanıyor

Nefes almak bile işkence, burada

Neden herşey zor, bu kadar?
Hiç mi kolay birşey yaşamaz, bu kul ?

Belli ki kullukta benim işim, değil

Bu kadar iman bu yüce gönüllülük
Bu kadar ihlâslı olmak
Mütevazılık sökmüyor, artık 

Bugüne dek benden daha
Müslüman birini görmedim

Söz görünce söylerim
Ama bu kadar melanet fazla değil mi?


Ey! Merhameti bol, Rabbim
Bir elde atsan, bu yarenine
Seni taşırken senin yolunu izlerken
Bu sıkıntılar neden bu denli çetin?

Ölümden korkum yok
Ama ya hedeflerim olmazsa
Ya iz birakamazsam, bu hayatta 

Ya adım sanim unutulursa,
Diye korkuyorum

Aksi halde, zaten bırak
Toprak şenlensin
Ama emek vermediğim, bir toprak

Asla bana mezar olamaz


O topraktı, ama hakkı vardı
O topraktı ama türlü derdi vardı
o topraktı, ama hükmü vardı

İnsan besliyor, büyütüyor
Bir zamanlar Adem'e, güruh oldu
Bugün ademoğlunu bağrına basıyor

Çok cenaze gördüm ama bu, 
Bu başka

Vardım, musalla taşına
Dilim tutuldu, aklım gitti
Gözlerim, göz değil artık
Gördüğüm şey ne ola ki


Musalla da kim yatar sanırsın?

Ana mı, baba mı, kardeş mi,
Yarenin mi, dostun mu
Sevmediğin biri mi, yoksa

Hayır! Hiçbiri değil
Orada yatan...

Orada yatan, benim ben

Bir tırpanlı adama bakıyorum
Bir de avludaki aynaya
Öldüm mü acep? diye

Kendimi yokladım, dokundum
Sonra musalla taşında yatan vücuduma

Buz tutmuş bir beden
Dizlerimin bağı çözüldü,
Çöktüm musalla taşının kenarına 


Ne oldu şimdi bitti mi, bu hikaye?
Bitsin zaten birşey olacağı yoktu

Bitsin zaten gaye, amaç
Herşeyime engel olan
Bir sürü sepeti boş insan

İnsan diyorum da
Ben onlara insanlığı anlattım
Ama onlar bana zalim olmayı anlattı

Tut pederden dış kapının mandalına dek
İnsan kuru bir nefesti

O kuru nefes olmayınca, o da yok

Can uçup gidecek

Kalan sadece toprak olacak
Ne oldu şimdi diyeceğim?

Baktım tırpanlı adama
İşaret ediyor, bana
Yutkundum bir an

Ne o komik mi geldi?
Ben neler çekiyorum burada
Ama insan önemli



Musalla taşını gösteriyor
Bir an yutkundum ve
Kalktım birden ayağa

Tekrar dokundum
Musalla taşında yatan guruhuma

O da ne, gözler birden açıldı
Şaka mı bu? Ürktüm birden

Tırpanlı adam yaklaştı
Ne demek bu? dedim

Musalla da yatan başladı, dökülmeye


Ne sandın öldün, öyle mi
Ama evet öldün

Hevesin, sevincin, inancın
Tüm duyguların

Şimdi sıra, vicdanında
Merhamet duygunda

Bir amacın varsa
Aklın sadece sana yoldaş olacak

Hüznünü de öldürüp gömeceksin
Öyle kenarda ağlayıp kalmak
Yok öyle öldür ve bu avluya göm

Bütün hislerini bütün kederini
Yoksa sana kimse yardım edemez


Yazdığın her şiiri tek tek düşün
Onların ulaşmadığı yerler var

Emek verdin, bir meslek edindin
Ama elinde sifirlasin

Hayır belki sıfırda değilsin ama
Bugün öyle biliniyor

Bugün kalksan heryer aydınlanacak
Bunu biliyorsun ve bundan eminsin

Herşeyi yoluna koyacak
Herşeyle alakadar olacaksın

Ama tek bir sınırı insan olacak


Şimdi al şu tırpanı
Ve biç bu yaban otu

Daha fazla yaban otu sarmadan
Hallet bu kargaşayı

Ben senin dertlerin
Ve beni şimdi yok et

Yarına bırakma ki
Yığınların olmasın

Bırakırsan onlar sana mâni olacak
Şimdi durmak büyük hata


Baktım tırpanlı adama
Baktım tırpana
Tereddüt ettim, başta

Benim mayam bozuk değil
Ama ortamın kötü, sadece

Bir yerimi bulsam
Bu da olacak gibi değil


Zamanın kısa, dedi
Beni biçmezsen, ben seni yutacağım

Bakıyor geriliyorum
Sonra o ağzını açıp geriyor


O kadar açıldı ki, ağzı
Bu güruh ne yese doymaz deyip
Sarıldım tırpana

Bir değil, iki değil, üç değil, dört, beş

Durmuyor, duramıyorum
O esnada musalla taşı da gitti

Tırpan bende adam ortada yok
Avluda ölü de yok


Bir top düşüyor sonra peşinden
Bir çocuk koşuyor
Ayağını kaldırıp 
Kendinden büyük bir topun 
Üstüne koymaya çalışıyor

Şimdi tırpan da yok


Duvarlar renklenmiş
Evet, mavi renki severim de

Bu çok mu açık oldu, sanki
Avluda şimdi kahkaha var

Ama kim güldü bilmiyorum


Dedim ya, nefis bir tane
Ama insan da türlü duygu var

İnsan herşeyle sınanıyor
Herkes, birşey kapma peşinde

Ama ben herkes iyi olsun da
Herkes ise kendine müslüman

Kimse kimsenin iyi olmasını istemez
Ama ben kimse değilim

Fıtratımdan, vazgeçmem
Ama hedefimde sapmaz

Yoldaş olana yol olurum
Uğraş olana sür-geç olurum
Çaresize çare olurum

Ama artık önce akıl olacak

Ve önce can, 
Sonra canan olacak

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu yayınımızı nasıl buldunuz? Bize yayını okuduktan sonraki duygularınızdan bahsedin. Bizi bundan mahrum etmeyin