Bazen insan, yorulur hayattan
Yaşadığı ne varsa, bıkar
Bazen insan, arkadaşlarından
Dostlarından hatta sırttaşında yorulur
Evet yorulur çünkü, anlatamaz herşeyi
Ya da anlatırken geçiremez sözleri
Sözleri başka gelir karşısındakine
Sözler bambaşka yerlere gider
Bomboş bakışlar olur, karşısında
Bazen insan, sıkılır
Bazen sıkılır, hayattan
Her gün aynı işi yapmak
Aynı yere gitmek aynı insanları görmek
Sıkar insanı
Değişiklik farklılık ister
Yaşadıkları yaptıkları ezberi olur
Alışkanlık olur yaşadıkları
Adeta bir makina gibi
Her gün aynı saat, aynı yer, aynı yüzler
Aynı sorunlar, aynı hengame
Bazen insan, bıkar beklemekten
Beklemek zor gelir, insana
Evet hakkı da vardır, buna
Yol belli iz bellidir
Dahası insanlar tarafından sıkıştırılır
Baskılanmışta olabilir
'Bekliyorsun da ne olacak?' derler
İnsanların sözlerine aldırış etmese de
Bir yerde hak verir, artık
Sonra verdiği hakka inanır
O kadar inanır ki,
Onlar gibi düşünmeye başlar
Çünkü bıktı beklemekten
Ama bir gerçek vardı, hayatta
Hayat, acımasızca dalga geçer, insanla
Ciddi söylüyorum, beklemek sancılıdır
Ve neyi beklediğinin önemi yoktur
Bir insan, bir fırsat, bir yatırım, bir araç
Ne mümkün beklemek bıktırır
Bir belediye otobüsü bile
Beklersin bir saat
Tam dolmuşa binersin
Birden yanında geçer gider
Ama artık binmiş olursun, o dolmuşa
O ki öncesinde kaç dolmuş geçmişti
Hiçbirine binmedin
Bu dolmuş neden?
Üstelik bindikten sonra
Neden otobüs geldi.
Çünkü beklemek bıktırdı
İşte hayatta böyle
İnsanların sabrı onların sınırıdır
Bekler, bekler, bıkar
Ama bıktığı o an ise
Aslında sonucun alındığı andır
O ise vazgeçmişti
Ama olmadı işte
Nasip değilmiş diyip
Kandırır kendini sonra
Neden bu kadar geç kaldığı sorun olur
Çünkü herşey olabilir hayatta
Trafik vardır belki,
Belki de lastik patladı
Nedeni bilmek sormak gerek
Motor da arıza vermiş olabilir
Hatta yol bile çökmüş olabilir
Hayır gülmeyin neden olmasın
Hayat bazen gülerken yüzüne
Bazen de böyle kıs kıs güler arkandan
İşte hayat derslerle ve sırlarla doludur
Bir buzul yıllarca hatta asırlarca bekler
Birgün su olacağı günü
Bilir denize, kavuşacağını
Hiç usanmadan sabırla bekler
Emindir, gelecekten
Çünkü ona gelecek hep, güzel gelecektir
Misal bir yatırımcı bekler haftalarca
Bekler girdiği emrin gerçekleşmesini
Ama fiyat bir türlü o seviyelere düşmez
Beklemek bıktırır
Başka bir fırsat bulur alır
O beklediği ise sadece iki gün sonra
O iptal ettiği emir fiyatının da altına düşer
Oysa ki, iki gün daha beklese
Beklediğine değecekti
O gün aldığı neyse onun fiyatı da düşmüş
Şimdi hiç yoktan zararda
İki gün sonra, o beklediği fırsat
Fiyatını beş katına çıkartır
Ama bir de baktı ki,
Aldığı yarı fiyatına düşmüş
Ne acı değil mi?
Kahrolmaz mı insan? Olur
Hem de öyle bir, olur ki
İnsan işte
Hayat kıs kıs güler ardından
Osman der ki, bu hayat acayip
Düzen hengame gidilecek yerler var
Aşılacak zorluklar
Bilinmez ufuklar
Ama bazen insan
Bazen yorulur tükenir
Olmazlar gelir peşine
Yılmazlar olur ardında
Eşrafı engeller koyar töhmet koyar
Bazen gücü yetmez
Bazen destekçisi olmaz
Yaptığı ne varsa onundur
İstemek ya da istememek değil mesele
Mesele yarınları
Sınırları çizer insanın, kader yolunu
İnsan ne kadar kadere suç bulsa da
Kaderini, kendi elleriyle kördüğüm yapar
Çünkü tercihler onundu
Evet hayat Osman'ı da yordu
Gelecek korkusu, endişesi
Bazen bıktırıp yoruyordu
Fırsatlar oluyor
Fakat kendisi o fırsatı
O anda seyretmek zorunda kalıyordu
İşte o an yılıyordu, hayattan
Oysa tam zamanı aslında
Dertlerine, kederlerine
Ölüm vuruşu yapabilirdi
Ama olmadı yardımcı olan yoktu
Onun hayatında herkes seyirciydi
Seyirciydiler, yardım etmezlerdi
Ama varayoğa konuşurlardı
Dik bir yamaca, tırmanır gibiydi hayatı
Çabalasını kimse görmüyordu
Ama birşey vardı hayatta
ve halen daha yoldaydı
Ve zirve artık uzakta değildi
Sadece düşmemek vazgeçmemek başarının
En büyük payesi olacaktı
Sakin kalmalı ve temkinli olmalıydı
Evet başarıdan emindi, Osman
Ama Osman bununla da sınırlı değildi
Osman zirve sonrası
Ne yapacağını da düşünüyordu
Çünkü korku ve endişesi
Aklına hayrandı
Aklına öyle şeyler gelirdi ki,
İnsan şaşıp kalırdı
Evet ona zirveden inmek yoktu
Ama uçmak vardı
Hayır, Öyle intihar değil
Hazefen Çelebi gibi
İki kanat takınıp uçmak
Hayat budur işte
Bazen sıkar bazen yorar
Ama inattır Osman, karadenizlidir
Vazgeçmek kayıptı onun için
Kötü günler geçirdi ama
Bitiyordu artık herşey
Geri de kalıyordu
Çok az kaldı
Artık hayatının dümenini
Teslim alacak bir daha
Kimselere teslim etmeyecekti
Ders almıştı hayatından
Sınırları kaldırmış
Bıkmak yorulmak yoktu artık, hayatında
Çünkü o gayesi için
Sınırsız Osmandı

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Bu yayınımızı nasıl buldunuz? Bize yayını okuduktan sonraki duygularınızdan bahsedin. Bizi bundan mahrum etmeyin